Oranje

Het is alweer een tijdje geleden dat 'ons' Jong Oranje de Europese titel won, toch nog een kleine foto-update.

Bij 't Peerd van Ome Loeks.

Simon doet gek.

Groningen, naar schijnt de meeste Italiaanse stad ten noorden van Milaan, is natuurlijk niet geheel vrij van Italiaanse invloeden.

Tot slot deze, wel leuk, in Art Cafe, Villa Borghese. Langzaamaan wordt wat eerst realiteit was, een herinnering.

Wat foto's.

Helaas (en ook niet, het is maar hoe je het bekijkt...) waren er weer wat afscheidsfeestjes afgelopen dagen. Hier de foto's.

Naza, naar ze zelf zegt Koerdse, maar eigenlijk Zweeds en ik.

Op een avond in 'The Drunken Ship', zoals de pub heet, verveel je je soms ook wel eens, vandaar dit experiment met een lange sluitertijd. Overigens is The Drunken Ship een extreem toeristische bar aan de Campo dei Fiori, waar alle Amerikanen dronken worden. Voor een keertje wel leuk.

Wel grappige foto, helaas extreem out of focus, maar ik plaats hem toch maar.

Overigens spijt het me heel erg dat ik iedereen zijn verjaardagen vergeet. Ik heb nu eenmaal niet een agenda waar ik dat soort dingen inschrijf. Misschien moet ik dat in het vervolg toch maar doen.

Preview op de fotoshoot

Ania zal Sophie 'vertolken' bij de fotoshoot voor het storyboard van
AMOR o ROMA ?. Gisteren op haar afscheidsfeestje kreeg ik alvast een preview.

Foto's II

Nu dan komen eindelijk wat 'leuke' foto's, die een Poolse mij heeft gestuurd. Vandaag ga ik die lui van mijn camera eens even uitschelden in het Nederlands denk ik, aangezien het nu al twee weken geleden is dat ik mijn mju700 heb besteld. De foto's:



Dit is Sanna, uit Zweden, sorry Evelien!

Italiaanse toestanden

Even dacht ik dat Rome een ware wereldstad was, maar sinds gisteren moet ik bekennen dat ik op één vlak toch teleurgesteld in haar ben. Wij wilden na 'La Radio', een pubachtige tent nabij de Tiber in het kwartier van Piazza Navona namelijk naar Testaccio, vlakbij de Piramide van Cestius, waar ik woon, om uit te gaan. Daar aangekomen was het drie uur in de ochtend. Het vreemde is dat, hoewel Testaccio een uitgaansbuurt is, niemand ons wilde hebben, een groep van 15 mensen! Gedesillusioneerd zijn we naar huis vertrokken.

Een andere Italiaanse toestand betreft mijn camera. Op de vraag of hij er al is, wordt steeds geantwoord: 'domani, sicuramente prossima settimana', wat betekent: 'morgen, zeker weten volgende week'. Die uitspraken zijn echter al acht, respectivelijk één keer onwaar gebleken. Maandag is dus nu te hopen...

De derde toestand is één die meer positief is. Het weer is veranderd. Gedurende november kunnen wij hier genieten van een zonnetje overdag en een mooie 22 graden celsius. Dat lijkt mij toch behoorlijk netjes. Winter wordt het hier sowieso niet echt: de laatste keer dat het heeft gesneeuwd was in 1986.

Ik hoop dus dat ik volgende week eindelijk leuke foto's heb...

Foto's - afgelopen weken

Een paar foto's van de verjaardag van Sonja (met het gebak) en uitgaan. Meer volgt uiteraard als ik mijn compactcamera zelf heb. Wellicht ook wat filmpjes dan.

Helaas geen foto's - maandag weer

Maar wel een verhaaltje, zoals gevraagd.

Vorige week was een week zoals andere weken. School in de middag, uitgaan in de avonden (niet meer iedere dag uiteraard) en af en toe wat huiswerk. Ik denk wel te kunnen zeggen dat ik al min of meer gesetteld ben.

Gisteren echter, vrijdag, heb ik na het DJ 'feest' een tweede avond letterlijk 'stappen' meegemaakt. Ongeveer de hele stad doorgestruind om vervolgens naar huis te gaan. Dat heb je in Groningen niet, waar er zo ongeveer 1 straat is.

Wat betreft mijn oranje camera: die zou ik eigenlijk al een week moeten hebben, maar de internetshops hier schijnen geen niet-Italiaanse creditcards te accepteren. Aldus ben ik naar een winkeltje gegaan dat mijn 'mama' mij had geadviseerd en heb hem daar besteld. Dus vanaf volgende week kan ik foto's plaatsen die ik zelf heb genomen.

Het is frustrerend, aangezien ik nu een USB-stick vol met foto's heb van anderen die handelen over afgelopen weken, maar die stick uiteraard hier in het internetcafe' niet gebruikt mag worden. (En dat dus ook niet mogelijk is, anders had ik uiteraard de regels aan mijn spreekwoordelijke laars gelapt.)

Voor Evelien: morgen bel ik Tunafish! Kusje.

Spaghettata II

Vrijdag ging de Spaghettata helaas niet door: Massimo, de organisator van alles hier (en tevens barman) was ziek. Toch zijn we nog wel uitgeweest, hoewel het afspreken dan een stuk moeilijker gaat. Een illustratie:

Gaan jullie vanavond nog wat doen?
Ja, misschien, en jullie?
Ja, maar we weten nog niet waarheen.
Ok, sms je als je er bent?
Ok, zullen we doen.

Uiteraard gaat alles over telefonini, mobiele telefoons.

Uiteindelijk werd onze vrijdagavond letterlijk stappen. Eerst naar Piazza Navona, toen naar Campo dei Fiori, toen naar Trastevere, weer terug naar Piazza Venezia en toen met de bus naar Testaccio, de wijk bij de Piramide Cestia, waar ik woon. Aldaar waren de clubs echter zo leeg dat we al na een half uur naar huis zijn gegaan.

Spaghettata

Vanavond is het tijd voor mijn eerste Spaghettata. Dat houdt in dat er een feestje wordt georganiseerd voor alle studenten van Dilit, zoals mijn school heet. Volgens mij heet het Spaghettata omdat je er goed kunt netwerken en nieuwe vrienden maken. Lo spago is namelijk touw in het Italiaans, en gli spaghi zijn touwen. Het achtervoegsel -ett is geloof ik om het woord te verkleinen. Dus het is een netwerk-avond.

Daarna gaan we uit in Rome, zoals ik al iedere avond gedaan heb. Gisteren ben ik alleen nogal verdwaald toen ik naar huis ging. Gevolg: ik was pas om half 4 thuis (dat is heel laat hier in Rome, als je niet naar een discotheek gaat). Ik dacht namelijk snel even een shortcut te nemen, maar dat mislukte jammerlijk...

Foto's zal ik waarschijnlijk maandag uploaden, dus dan staat hier ook weer een bericht.

Ci vediamo, ciao!

Keiweek

Het leven gaat echter door. Acceptatie is een sleutelwoord, maar ook afleiding. Vanavond (en niet vannacht) zal ik mij maar eens gaan vermaken in Groningen. Het word vast leuk.

Overigens ben ik bezig met het experimenteren met videoblogs. Een videoboodschap in plaats van een stukje tekst, om het allemaal wat persoonlijker te maken, maar omdat mijn server ernstige traagheidsproblemen heeft op het moment, heb ik ervoor gekozen ermee te wachten. (Kan ik ook nog wat oefenen..., nooit was ik immers voor de camera, altijd erachter.)