Firenze

Alweer bijna een week geleden was ik in Firenze. Natuurlijk niet alleen, maar met Laila (Brazilie), Sarah en Romain (Frankrijk) en Szofia (Hongarije). Maar eerst wil ik graag even een foto laten zien van Suzanna, de liefste lerares van onze school:
We waren uit eten samen bij wijze van afscheid.

Daarna was het tijd voor nog een feestje, wederom in La Radio, een bar vlakbij de Piazza Navona, waar ik deze foto heb laten nemen.

Inderdaad, het was vlakbij Piazza Navona, en daar ik mijn spiegelreflexcamera bij me had, kon ik het niet laten deze foto te nemen, van het plein en de maan (en een paar wolken).

De volgende dag moesten we vroeg opstaan om naar Firenze te gaan. Uiteraard hebben we de Eurostar genomen, de hogesnelheidstrein. Twee keer zo duur, maar drie keer zo snel en 10 keer zo luxe. De Santa Maria del Fiore, beter bekend als Il Duomo, de Dom of de Kathedraal van Firenze was het hoogtepunt.


Vooral de fresco's in de koepel van Bruneleschi waren erg indrukwekken. De fresco's rapresenteren aan de onderkant de hel en het vagevuur en aan de bovenkant de hemel. Op deze foto kan je een hoer zien die gemarteld wordt door een demon.

Helemaal boven op de koepel hadden we dit prachtige uitzicht. En voor één keer was ik blij met iets minder weer (alleen tijdens de middag van de zaterdag gelukkig). Dynamischer kan een lucht niet zijn. Even later zagen we nog een regenboog.

Wel een frappant detail vond ik.

Wat is een Italiaanse stad zonder Ferrari? Hier een van de mooiste aller tijden, vlakbij de Galleria dell'Academia, waar de beroemde David van Michelangelo staat, die we wegens een rij van vier uur niet hebben gezien. Helaas.

Het plein vlakbij de Galleria degli Ufizzi, hét museum van Firenze. Buiten staan allerlei kopieen van zeer beroemde standbeelden. Dit beeld gaf mij het typische Renaisancistische gevoel dat bij Firenze hoort.

Net zoals de allereerste foto is ook deze genomen op Piazza Michelangelo, vanwaar je een prachtig overzicht over de stad hebt.

Al met al was Firenze geweldig, maar te toeristisch. De stad is zo mogelijk nog toeristischer dan Rome. De lange rijen voor de musea braken ons bijna op. Toch hebben we nog genoeg kunnen zien (en dat in slechts twee dagen tijd) getuige de foto's.

Colli Albani

Gisteren was het alweer tijd voor het afscheidsdiner van school. Met iedereen van het academisch jaar vertrokken we naar de Colli Albani (Albaanse Heuvels) ten Zuidoosten van Rome. Dit was het gebied dat het eerst veroverd werd door Rome wegens diens gunstige ligging. Vanaf de heuvels kon men de zee namelijk beheersen. Het gebied is vulkanisch en vol met mooie ronde meren. De steden in dit gebied heten de Castelli Romani, waar ook Frascati deel van uitmaakt. De streek is onder meer beroemd door haar witte wijnen: Frascati, Colli Albani en Castelli Romani. Een foto-impressie.

Dit is bijna de hele groep waarmee we op pad waren. Van links naar rechts de bovenste rij: Steffi, Huei, Valerie, Sarah (als gast was zij ook mee), Jessica, Giorgio (de directeur), Verena, Sonja, drie Japansen, van wie ik de namen nog steeds niet weet, Zsofia, Milou en Richard. Onderste rij: Gaeton (gast), Sofie, Tiziana (directrice) en ik.

Castel Gandolfo, de residentie van de paus in de zomers. Hij is er nu niet, wat de zien is aan de afwezigheid van de Zwitserse Garde.

Aan het eten. Samen met de wijn was dat een erg plesante ervaring.

Huei, Leticia, mijn favoriete (maar niet heus) lerares en ik.

Als waren wij 'laureati', afgestudeerden, zo lijkt het hier. Het was namelijk ook tijd voor de diploma-uitreiking van het Dilit-diploma. Ik ben gelukkig ook geslaagd. Het CILS (officiele) diploma wordt nog uitgereikt. Op de foto: Valerie, ik en Sofie.

Deze zonsondergang, met helemaal op de achtergrond de zee, symboliseerd alvast het einde van deze prachtige periode van negen maanden in de stad der steden, de eeuwige stad, de Caput Mundi, kortom: ROMA.

Gaeta

Afgelopen zaterdag was het tijd om weer een tripje te maken. Deze keer naar de badplaats Gaeta, die overigens ook een prachtig 'centro storico' heeft, dat we helaas niet gezien hebben. Helaas was het weer nu niet echt geweldig, ondanks de temperatuur van zo'n dertig graden celsius. Alweer een foto-impressie.

Er moest natuurlijk in ieder geval gezwommen worden. Op dit moment ben ik nog niet in het water, maar uiteraard ging ik er later wel in.

Iets te eten vinden was nog niet zo simpel. Anders dan in Rome kennen ze in het kleine Gaeta, dat in het uiterste zuidelijke puntje van Lazio (Latium) ligt en dus in de Mezzogiorno, wel een siesta. Uiteindelijk vonden we deze pizzeria waar we voor 3 euro allemaal een pizza en een drankje hadden. Absoluut geen Romeinse toestanden. Van links naar rechts: Tobia, Gaeton (zittend), Marie, Valerie en Romina, mijn huisgenote.

Nog altijd bij de pizzeria.

Na het strand zouden we het historisch centrum gaan bezoeken. Helaas, we raakten een beetje verdwaald in de bergen van het schiereiland. Ik heb nog wel een foto kunnen nemen van de plek waar we op het strand lagen.

In de bus terug naar het treinstation van Formia konden we nog net een glimp opvangen van het prachtige Middeleeuwse historische centrum.

Orvieto

De afgelopen weken zijn er weer veel dingen gebeurd. Gewone 'dingen', zoals feestjes en uitgaan, maar ook wat meer speciale. Ik moet bekennen dat ik niet alles meer weet. Misschien komt dat later nog. In ieder geval was er het tripje naar Orvieto. Massimo, de barman van onze school had een prijs uitgeloofd (is dat het juiste werkwoord?); de winnaar zou twee treinkaartjes naar Orvieto winnen. Loten waren gratis en kreeg je bij iedere lunch. Ik won. Samen met Sarah en Stan, een Sloveen hebben we het stadje bezocht. Nogmaals een foto-impressie:

Er was een mooi hout-atelier waar we ons even in Troje waanden.

Vind mij! Natuurlijk is Orvieto, dat op een grote rots is gebouwd en in Umbria (vlakbij Toscana) ligt erg toeristisch.

De Dom van is één van de grootste attracties van de stad. Hij doemt op uit het niets als je er op afloopt.

De prachtige reliefs (met trema) maken het exterieur van de Dom tot één der mooiste van alle kerken die ik ooit heb gezien. Middeleeuws, dat wel, maar nog altijd van betere kwaliteit dan die op de Ark van Constantijn.

Dan de deuren. In één woord: geweldig! In brons uitgevoerd met deze prachtige engelen erop. Ik had niet gedacht dat ik zo onder de indruk kon zijn van een deur, die van de San Giovanni in Laterano uitgezonderd dan.

Het interieur stelde wat teleur, toch kon ik deze foto nog maken.

Katten hebben een hoge status in Italia, ze mogen zelfs op scooters een dutje doen.

Hier ben ik! Ik dirigeer mijn eerste opera in het kleine, maar prachtige operateater van Orvieto. Natuurlijk stelt het niets voor vergeleken met Teatro Massimo te Palermo, maar toch. Overigens is deze foto een kleine knipoog naar de film die Sarah en ik gaan maken.


Voor de rest moet ik even een anekdote over gisteren vertellen. We zouden gaan poolen, maar eenmaal aangekomen bij "Il Biliardo" in de wijk San Lorenzo bleek het poolcentrum niet erg kuis te zijn ingericht en er was ook een één of andere privaat feest gaande. Dus zijn we maar wat gaan drinken, en niet zomaar op een plaats, nee op Piazza Mariujuana. Dat er nog Italianen zijn die geloven dat ze naar Amsterdam moeten gaan, begrijp ik niet meer. Overigens hebben wij ons verder erg braaf gedragen.

Toscana

Afgelopen zaterdag ben ik voor het eerst meegeweest op een excursie van school. Deze keer stonden er twee kleine Toscaanse stadjes op het programma: Pienza en, bekender, Montepulciano. Nu kan ik eindelijk wedijveren wat nu mooier is: Toscana of Sicilia. Vooralsnog laat ik Sicilia de stijd winnen, maar wie weet wat ik nog zal zien. Alweer een kleine foto-impressie.

Dit is de toren van de 'grote' Dom van Pienza, gebouwd door paus Pius II, die zelf uit Pienza kwam. Waar zijn opvolger, de Borgia-paus Alexander VI (ook wel vergeleken met de andere 'zesden' Nero (de zesde Romeinse keizer) en Tarquinius VI) iets te ver dooschoot met het 'zorgen voor' zijn eigen stad, deed Pius II het precies goed.

Via dell'amore. Wel duidelijk denk ik. Hier kunnen stelletjes genieten van de zonsondergang, en van zichzelf natuurlijk.

Zoals bijna ieder Toscaans stadje is ook Pienza bekend om de wijn. In dit geval een Chianti (met zelfportret) van vijf liter. Als je naar de prijs kijkt, weet je dat je in Nederland opgelicht wordt...

Montepulciano, bekend om de beste wijnen van Toscane en dus van heel Italia, met dezelfde naam, viel mij wat tegen, maar al met al hebben we er lekker gegeten.

Sicilia

Direct naar Bologna was het tijd om af te reizen naar Sicilia, de voetbal laten we zeggen. Ook hier doe ik slechts een foto-impressie omdat er te veel te vertellen valt over dit geweldige eiland.

Overal zie je gele vlekken in het supergroene gras van Sicilia. Het schijnt zo groen te zijn omdat het een extreem vruchtbaar gebied is, uiteraard dankzij de Etna.

Wat ik nog niet verteld had, is dat Richard en ik een auto hebben gehuurd, een geweldige Fiat Punto 1.3. Daarmee zijn we de eerste dag vanaf het vliegveld naar het o-zo bekende Corleone gereden. Daar hebben we meteen een aantal foto's gemaakt, waaronder het plaatje hierboven en de hiervolgende.

Dit is het dan. Het stadje van Vito Corleone. Erg mafia-achtig was het niet, sterker nog, de commercie heeft in de loop der jaren handig gebruik gemaakt van de beroemdheid van de 'Padrino'-films. Zo bestaat er een likeur met de naam 'Don Corleone'.

Helemaal ongevaarlijk was het niet om Corleone zo van boven te fotograferen, maar we moesten natuurlijk de raad van de hoteleigenaar wel opvolgen en platen gaan schieten op dit kleine rotsplateau, dat slechts te bereiken viel door illegaal over privaat terein te lopen.

Een pittoresk poortje in Corleone. Misschien woonde Vito hier ooit wel...

'Agricoltura' is nog altijd een belangrijke sector van de Siciliaanse economie.

Na Corleone was het tijd om heel Siclia te doorkruisen en koers te zetten naar de Etna, die we vanaf 80 kilometer afstand al als een grote sneeuwbult zagen liggen. We zijn naar 2000 meter hoogte gereden en hebben vele foto's genomen.

Deze foto is de favoriet uit mijn serie met de Etna als subject. Helaas konden we niet naar de top om twee redenen. Ten eerste was de vulkaan weer actief geworden (je kon de witte rookplum van ver zien hangen) en bovendien kostte een tripje naar boven met de bus 48 euro per persoon.


De volgende dag, na overnacht te hebben in een heel vreemd dorpje aan de voet van de Etna, Belpasso, dat ik niemand aanraad (het is een beetje Mexico-achtig, leuk voor in Mexico, maar minder voor op Sicilia...), hebben we wederom heel Sicilia doorkruist richting Palermo, de hoofdstad. We konden bijna 700 kilometer rijden op één tank in onze Fiat Punto. Dat is het voordeel van weinig vermogen. Het nadeel is echter dat je niet fatsoenlijk een berg op kan rijden als je te weinig vaart hebt. Het overkwam mij dat de auto gewoon naar achteren rolde toen ik vol gas gaf. Een kleine botsing tegen een muurtje was het gevolg. Jammer, maar bij het autoverhuurbedrijf zeiden ze er achteraf niets van. Onderweg zagen we deze twee prachtige landschappen, die helaas zonder zon waren.

We wisten beiden dat het in Palermo 'un casino' zou zijn wat verkeer betreft, en wilden dus onze auto inleveren alvorens Palermo in te gaan. Daarvoor moesten we echter de stad zélf passeren. We dachten echter dat dit geen probleem zou zijn, want er zou immers een rondweg omheen lopen. Niets was minder waar. Ik heb aldus anderhalf uur in Palermo rond gereden gedurende de spits. Een geweldige ervaring, achteraf. Voor iedereen die het verkeer in Rome heeft gezien: in Palermo is het erger...

De laatste dacht hebben we Palermo bezocht, met als hoogtepunt het Teatro Massimo (de foto hierboven), de grootste opera van Italia en de nummer drie van Europa na Parigi en Vienna. Een erg frappant detail was dat ze Cavalleria Rusticana aan het uitvoeren waren, dezelfde opera die ook een grote rol speelt in de eindscène van 'The Godfather, Part III'. Daarna was het alweer tijd om ons vliegtuig terug te nemen naar Rome...

Al met al een geweldige ervaring, en wat mij betreft kom ik er snel nog eens terug voor een periode die langer is dan slechts vier dagen.

Bologna - alma mater studiorum

Onze school gaf ons een vakantie van een week, dus dat moest gevierd worden! Ik had al eerder besloten naar Sicilia te gaan, maar er zou nog iets extra's bijkomen. Bologna, een oude Etruskische stad en bovendie één der belangrijkste machten van Europa gedurende de Middeleeuwen. Een kleine foto-impressie, omdat een lang verhaal snel verveelt:
De 'Due Torri', Twee Torens (wellicht dat Tolkien hier zijn inspiratie gedeeltelijk vandaag gehaald heeft?), het symbool van de Rode Stad.

Piazza Maggiore, het Grote Plein, lijkt wel een beetje op de Grote Markt te Groningen. Sowieso lijkt Bologna wel het Groningen van Italia te zijn.

Basilica San Petronio. Als deze voltooid zou zijn geworden, was deze groter dan de San Pietro in Vaticano...

De fontein op het Plein van Poseidon met erotische Sirenen.

Eén van de honderden gallerijen die het gezellige Bologna kent.

Eén van de paralellen tussen Groningen en Bologna is dat zij beiden studentensteden zijn. Bologna heeft zelfs de oudste universiteit ter wereld! Daarom was uitgaan op de Erasmusavond natuurlijk een must.

Op de laatste dag besloten de meiden te gaan winkelen en ik naar Modena, en daarna Maranello, af te reizen om de Ferrari fabriek te aanschouwen. Helaas viel er niet veel te zien. Een bezoek aan 'Galleria Ferrari' was het hoogtepunt van mijn lange reis met veel vertragingen. Overigens wel leuk om te zien is dat het hele dorp Maranello om Ferrari draait.