Ongelukje

Zoals de meesten wellicht al weten, had ik afgelopen dinsdag een beetje pech. Lopende op het zebrapad werd ik aangereden door een auto. Ik schijn in de lucht gevlogen te hebben. Na een paar uur kwam ik bij, in het ziekenhuis. Daar werden allerlei testjes gedaan, hersenscans enzo, waarna bleek dat er niets aan de hand was en ik naar huis mocht.

Twee uur 's nachts inmiddels. Met mij is niets aan de hand en eigenlijk is er alleen wat aan de hand met mijn bril. Schade verhalen dus. Laat ik er maar niet een gewoonte van maken dat ik ééns in de vijf jaar een ongeluk krijg dat bijna dodelijk had kunnen aflopen.

Bocca al lupo...

Accidente di metro

Gisteren was Rome even in het nieuws, wereldwijd schijnt het zelfs geweest te zijn. Twee metrotreinen zijn namelijk op elkaar gebotst, met als gevolg een dode: een vrouw die zwanger was.

Op dat moment bevond ik met gelukking niet in een metro op linea A. Normaal reis ik trouwens bijna altijd met linea B, vanaf Piramide naar Termini. Zelf hoorde ik het bericht (het was al om 9.30 AM gebeurd) pas om half 11.

Ik was toen op het politiebureau (Nee, niet omdat ik iets had gestolen) om daar mijn permesso di soggirono, een soort van 'verblijfsvergunning' aan te vragen. Dat duurde erg lang; alleen al de reis ernaartoe duurde 2,5 uur. Comunque, uiteindelijk heb ik mijn verblijfsvergunning gekregen, zonder paspoort, die ik vergeten was mee te nemen. Domheid bestaat kennelijk nog...

Voor de ex-rsg De Borgeners die Latinus/a of Graecus/a zijn, is het volgende wel leuk: Ergens deze week ga ik onze favoriete leraar, meneer Kalfsbeek ontmoeten in Rome. Misschien is hij er wel met een hele klas vol kinderen. Echter vanavond moet er eerst weer gefeest worden. Helaas heb ik nog geen compactcamera gekocht, dus waarschijnlijk zullen jullie de foto's ervan moeten missen. Maar wellicht wil iemand mij foto's ervan e-mailen.

Dat was weer een lang bericht. Nu eerst nog even alle waarbenjij.nu's van iedereen af. Ci vediamo!