Wederom Wolfi

Afgelopen dinsdag ben ik eindelijk weer eens naar een concert geweest. Ditmaal werden het Requiem van Mozart en de tweede symfonie van Rachmaninov uitgevoerd. Krashna Musika, het Delfts studenten orkest voerde uit.

Het Introitus begon ietwat onwennig, maar al naar enkele maten werd direct hersteld. Toen de solisten begonnen te zingen, was ik behoorlijk verkocht. Wat volgde was van grote klasse. Natuurlijk was het geen Berliner Philharmoniker, maar toch. Het koper was wellicht iets te duidelijk aanwezig, maar als het een bewuste keuze was, vind ik hem geslaagd.

Rachmaninov had ik om eerlijk te zijn nog nooit gehoord. Ik veronderstelde eigenlijk ook dat het hier ging om zijn tweede pianoconcert, maar nee, het was zijn tweede symfonie. Wegens gebrek aan referentie kan ik hier natuurlijk niet over oordelen.

Ik kijk nu alweer uit naar het volgende concert, want er gaat uiteindelijk niets boven live-muziek!

Over live gesproken. Vanavond gaan de piekweken van het 22ste Lustrum Omega van Virgiel van start. Onze verticale heeft samen met een andere verticale de gehele livezaal in elkaar gekluscht. De foto hieronder geeft de situatie weer zoals die was voor we begonnen. Inmiddels heeft het een metamorphose ondergaan. Om te weten hoe het er nu uitziet, moet je zelf maar langskomen.

Periklische gebeurtenissen

Een niet zo verheuglijk feit drong een aantal dagen geleden tot mij door. Mijn computer was kapot. Toevaligerwijs net nadat mijn zusjes vertrokken waren en net nadat mijn gast'moeder' mijn kamer weer in diens oude staat had hersteld. Eerst probeerde ik natuurlijk het beeldscherm uit, hetgeen twee dagen kostte omdat het weekend was en dus de school niet open was. Dat deed het.

Toen maar hopen dat het de videokaart zou zijn. "Nee," ze de reparateur, "Je moederbord is stuk." Balen, want het moederbord is niet meer vekrijgbaar. Toch nog naar een andere reparateur gegaan, die wat meer vertrouwen uitstraalde. Wie weet, laat ik het hopen.

Het is namelijk niet zo dat de computer mij slechts voor vermaak ten doel staat. Ik zal er binnen een maand vier filmpjes op willen maken. Eén voor de school, één voor een pub, een andere voor de school, maar als onderdeel van de les met als onderwerp de Cacca Catcher (poepvanger); Contro cane cacca (tegen hondenpoep) en als laatste de film die ik maak met een Parisienne, Sarah: "Armonia Romana".

De voorbereidingen voor de laaste verlopen behoorlijk goed. We hebben contact gehad met een componist die wel wat wil componeren en hebben al de volgende instrumenten gevonden: Piano, viool en gitaar. Het moge duidelijk zijn: deze "Romeinse harmonie" gaat over muziek. Meer laat ik er nog niet over los. Hopelijk zal het eindresultaat hier te bewonderen zijn.

Francesco la Vecchia : Messa da Requiem

Het was absoluut een erg goed concert, hoewel sommige delen van het Requiem minder goed waren dan andere. Het Dies irae bijvoorbeeld was erg goed (en ook érg snel overigens) als ook Dominae jesu. Turba Mirum en Confutatis waren weer minder en vooral van het laatste deel vond ik het erg jammer. Misschien moet ik toch maar eens naar het Berliner Philharmoniker met Evelien. Dan daar la Nona di Beethoven. Kost wat, heb je ook wat.


Hieronder enige data van het concert:

"Concerto di Pasqua"
Componist: Wolfgang Amadeus Mozart

Stukken:
Ave Verum KV 618
per coro e orchestra

Requiem KV 626
per soli, coro e orchestra

Dirigent: Francesco La Vecchia
Orkest: Orchestra Sinfonica di Roma
Koor: Coro Polifonico della Cassa di Risparmio di Firenze

Solisten:
Anita Selvaggio, soprano
Luisa Francesconi, mezzosoprano
Vicente Ombuena, tenore
Riccardo Zanellato, basso


Hieronder een korte impressie van het Dies irae.


Na het concert was het tijd om nog even wat te drinken:

Wolfi, dove sei? -'morto'

Hoe ik het voor elkaar heb gekregen, begrijp ik nog steeds niet - blijkbaar ben ik dus niet de enige aan wie klassieke muziek wel bevalt, maar vijf april, de dag voor Jezus Christus zijn dood, gaan we met een groep naar het Concerto di Pasqua, Messa da Requiem van Wolfgang Amadeus Mozart. Voor de eerste keer dat ik het beste (en ook ironisch gezien zijn laatste) stuk van Mozart echt
in concert meemaak. Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen heb ik natuurlijk al generale repitie meegemaakt van weliswaar een beter orkest en koor, namelijk het Wiener Philharmoniker en Wiener Saengerknaben, maar daar miste het Dies Irae, Kyrie en Introitus. Laten we hopen dat Francesco La Vecchia en zijn Orchestra Sinfonica di Roma ons niet gaan teleurstellen! Update volgt nog.

Wiener Philharmoniker, Wiener Saengerknaben : Requiem van Mozart

Zaterdag was een mooie dag voor mij, met veel cultuur. De dag begon voor mij, zoals gewoonlijk op zaterdag, laat. Toen besloot ik naar San Paolo Furi le mura te gaan, een kerk die gebouwd is om de pelgrimstroom op te vangen toen de San Pietro nog niet gereed was. Werkelijk een gigantische Basilica. En foto vanauit de Quadriporticus:


Toen ik naar binnen ging, werd ik al verrast door prachtig gezang. Ik wist dat er een concert van Mozart's Requiem werd gehouden, en ook wist ik dat het een privaat concert was, maar wat ik niet wist, was dat het orkest een generale repetitie zou houden toen ik er kwam. Een serie:





Later kwam ik erachter dat het orkest niets minder was dan het Wiener Philharmoniker, en dat het koor de Wiener Saengerknaben waren. Omdat het een generale repetitie was, leek het bijna een concert. Een concert van het mooiste wat Mozart ooit gecomponeerd heeft. Helaas miste ik het Dies Irae, maar het Confutatis heb ik volledig gehoord. Mijn dag kon niet meer stuk...