Och, wat zijn we in Nederland weer kneuterig bezig, en ja, door commentaar te leveren, doe ook ik daaraan mij. Ik, dwaas, beken direct!
Na gekluscht te hebben op het braviale Lustrumterrein, kwam ik thuis en viel in een extra uitzending van RTL over Wilders’ film – door sommigen ook Wildersfilm genoemd. Natuurlijk, van een commerciële zender mag je zoiets verwachten. Het item is nu eenmaal ‘hot’ en er staan inkomsten op het spel. Maar natuurlijk kon de publieke omroep niet achterblijven. Helaas.
Waar gaat het nieuws dan over deze media melden? Wel, men kan blijkbaar uren zendtijd vullen met zeggen dat er eigenlijk geen nieuws is. De SP geeft dan misschien nog wel de beste reactie door niet te reageren omdat er geen nieuws is. Mark Rutte verschijnt nog even voor de camera om te spreken van ‘een gemiste kans’ – ook waar. Een gemiste kans, want de film was te gematigd. Nee, de verwachtingen waren eerder te hoog gespannen. Meer dan eens zijn films (en dan heb ik het over commerciële films) ‘geflopt’ door een te goede PR.
Dat media hierover graag willen berichten omdat ze zichzelf zo interessant vinden, maar vooral omdat zij de gehele situatie enorm hebben opgeklopt, is begrijpelijk. Maar dat een professionele regering - het is natuurlijk een illusie dat zij professioneler zouden zijn dan de maatschappij, maar we houden ons er toch maar al te graag aan vast, en dat moet ook, anders ontstaat er een oneindige chaos; hiervoor verwijs ik u naar de passage over de Gouden Muur in ‘De Ontdekking van de Hemel’ van Harry Mulisch – zo nodig een verklaring moet geven, vind ik veel minder vanzelfsprekend. De ‘noodzaak’ van deze verklaring is namelijk niet in het minste gestoeld op het feit dat ‘Fitna’ aanstootgevend zou zijn, maar des te meer op voorkoming van gezichtsverlies.
Het lijkt wel, alsof de crisis gehandhaafd moet blijven. Want nadat we onszelf in een crisis hebben gepraat, kan het niet ineens zo zijn dat deze is afgelopen.
Het is jammer dat mijn internetverbinding momenteel niet toereikend is om de film te hebben gezien, maar de commentaren gehoord te hebben, denk ik toch wel te kunnen concluderen dat Wilders een mist is ingegaan, die zo dicht en wit is als zijn eigen haar. Hij generaliseert, haalt twee zaken door elkaar: (Ongewenste) islamisering van Nederland en de problemen met radicale Islam (terrorisme). Dit zijn twee geheel verschillende zaken, die slechts een gemene deler hebben, namelijk de Islam en dat boek, waarop zij gestoeld is: de koran. Het schijnt mij nogal kortzichtig te zijn, te denken dat een enkele overeenkomst meteen een verband van oorzaak en gevolg is. Als een christen iemand vermoord en de bijbel daarbij als legitimatie gebruikt, is het toch ook niet de schuld van het Christendom? Nee, we zeggen dan, dat losgeslagen individuen er ‘natuurlijk’ altijd zijn.
Natuurlijk moeten we niet (schijnheilig) gaan ontkennen dat de cultuur in landen waar de Islam met meerderheid wordt aangehangen, nog niet zo ver is als de onze, en dat religie hier gemakkelijk als machtsmiddel kan worden gebruikt. En aangezien religie een onderdeel van een cultuur is, hangt daarmee samen dat ook de Islam als geloof nog niet zo ver is als het Christendom. Zij is daarvoor nog niet voldoende geliberaliseerd. Het is daarom aan de islamitische gemeenschap in Nederland om daarover eindelijk een haar mond open te doen. Te laten zien dat zij zich distantiëren van geweld en terreur, te laten zien dat de Islam hier, in tegenstelling tot het buitenland, wel liberaliserende is.
Aan de andere kant moet Nederland niet iedere gelegenheid aangrijpen om bang te zijn voor islamitische terreur en jihad.
Waar we naar mijn mening wel bang voor mogen zijn is islamisering in Nederland. Dit heeft, zoals ik eerder al betoogde, niets te maken met radicaal islamisme. Dat Nederland zo moet blijven als zij is, met seculiere en liberale normen en waarden, gebaseerd op het Christendom, is een standpunt dat eenieder kan en mag aanhangen. Dat je daarvoor de islamisering moet stoppen, spreekt voor zich. Daar is ook niets racistisch aan, of godsdienstonterend. Natuurlijk met behoud van godsdienstvrijheid, maar beleidsmakers zouden bijvoorbeeld wel de bouw van moskeeën kunnen beperken (of althans in opzichtige traditionele stijl) of boerka’s kunnen verbieden. Ook hier gaat het weer om de grens tussen cultuur en religie, een die – zo geef ik toe – inderdaad niet makkelijk is te trekken.
Wilders gebruikt dus oneigenlijke voorbeelden. Zijn angst en die van zijn aanhangers is een islamitisch Nederland; welnu, zeg dan waar het op staat, dat je de Nederlandse cultuur wilt beschermen, maar ga niet een religie (en de cultuur die daarmee samenhangt) zwartmaken als illustratie van angst.
U zult na dit lange en spontane relaas gemerkt hebben, dat ook ik het niet weet. De materie is complex er zijn zovele factoren, van grondwet tot emotie. Ach, ‘onze’ Geert heeft in ieder geval een debat losgemaakt.
Wat ik er van vind? Ik pleit voor atheïsme: geen ideologieën meer, puur pragmatisme en verdraagzaamheid. Maar de maatschappij is niet maakbaar, dat weet ik ook. En zo komt men weer tot een eeuwige paradox. De wereld bestaat uit paradoxen. Een grote schijnbare tegenstelling die de mens nooit zal kunnen bevatten.
Labels: Film, Politiek
