Demonstratie Iraanse TU Studenten

Uiteraard wilde ik wel meewerken aan het goede doel en heb ik een gratis microfoon geregeld bij Invite-AV, de camera gepakt en ben ik gaan filmen. Bahar deed de interviews. Het NOS journaal hebben we niet gehaald, want er bleek al iemand te zijn geweest van hen die de eerste tien minuten heeft meegepakt. Hoe dan ook: hieronder het item van ca. 6 minuten.

Route roadtrip

Het lijkt nu welhaast een uitgemaakte zaak dat de roadtrip doorgaat deze zomer. Hier de voorlopige route. We're set to go!

Nieuwe boekenkast

In het weekend dat Wurz, Gené en Brabham met hun Peugeot 908 de 24 uur van Le Mans wonnen (Verstappen finishte 13e, Albers 9e), waren mijn ouders in Delft om, bij wijze van verjaardagscadeau, een boekenkast te klussen. Nog een heel gedoe om de planken blind te monteren. Hieronder een kort filmpje van hoe mijn kamer er nu uitziet.

Review: Batalla en el Cielo

Ik weet niet wat ik van deze film moet denken. Het is misschien wel een film die té veel arthouse wil zijn om echt goed te zijn. Maar toch: als een film je intrigeert, dan zou je zeggen dat hij goed is, toch? Goed, ik werd uiteraard aangetrokken door de cover van de DVD (géén download), die er zo uitziet:

Dat oogt bijna als een heuse Nederlandse film met Carice van Houten. De waarheid gebiedt te zeggen dat het naakt zo mogelijk nog explicieter is in Batalla en el Cielo - wat overigens letterlijk: 'Gevecht in de Hemel' betekent - dan in welke film van Vaderlandse boden dan ook. Het is ook niet toevallig dat de Amerikaanse cover er dan ook zo uitziet:

Misschien zou de titel eerder kunnen zijn 'Gevecht om de Hemel', in het Spaans zoiets als: 'Batalla por el cielo'. Correct me if I'm wrong. Want feitelijk gaat het voor de protagonist om, om in de Hemel te komen. Hoe hij dit doet, verklap ik uiteraard niet, want dat zou de enige plotwending verraden. Laat ik verder nog wel vertellen dat deze film een aanrader is voor iedereen die íets van México (city) heeft gezien (zoals ik). De 'toevallige schoonheid' (een Kunderiaans begrip) valt ten zeerste op en is misschien zelfs wel hetgeen waar de film werkelijk over gaat.

Verfrissend is de wijze waarop regisseur Carlos Reygadas in zijn films slechts amateur-acteurs gebruikt en zelfs nog sterker: hij wil alleen mensen die nog nooit eerder geacteerd hebben en dus nog 'naturel' zijn. Dit in zijn streven zo realistisch mogelijke cinema te maken. Maar wellicht schiet hij hiermee zijn doel voorbij. Hoewel je kan bepleiten dat er inderdaad meer lelijke dan mooie mensen op deze aarde zijn en de hoofdrol dus wordt gespeeld door een lelijke man (goddank zit de mooie Anapola Mushkadiz er ook nog in), kun je niet zeggen dat het spel realistisch is. Het sound-design maakt wel veel goed door een surrealistische sfeer te scheppen (Bach wordt o.a. gedraaid bij een tankstation).

Echter, voor hetzelfde geld zou je kunnen zeggen dat Batalla en el Cielo pretentieus en volkomen crap is. Ik twijfel nog.