Fitna

Och, wat zijn we in Nederland weer kneuterig bezig, en ja, door commentaar te leveren, doe ook ik daaraan mij. Ik, dwaas, beken direct!

Na gekluscht te hebben op het braviale Lustrumterrein, kwam ik thuis en viel in een extra uitzending van RTL over Wilders’ film – door sommigen ook Wildersfilm genoemd. Natuurlijk, van een commerciële zender mag je zoiets verwachten. Het item is nu eenmaal ‘hot’ en er staan inkomsten op het spel. Maar natuurlijk kon de publieke omroep niet achterblijven. Helaas.

Waar gaat het nieuws dan over deze media melden? Wel, men kan blijkbaar uren zendtijd vullen met zeggen dat er eigenlijk geen nieuws is. De SP geeft dan misschien nog wel de beste reactie door niet te reageren omdat er geen nieuws is. Mark Rutte verschijnt nog even voor de camera om te spreken van ‘een gemiste kans’ – ook waar. Een gemiste kans, want de film was te gematigd. Nee, de verwachtingen waren eerder te hoog gespannen. Meer dan eens zijn films (en dan heb ik het over commerciële films) ‘geflopt’ door een te goede PR.


Dat media hierover graag willen berichten omdat ze zichzelf zo interessant vinden, maar vooral omdat zij de gehele situatie enorm hebben opgeklopt, is begrijpelijk. Maar dat een professionele regering - het is natuurlijk een illusie dat zij professioneler zouden zijn dan de maatschappij, maar we houden ons er toch maar al te graag aan vast, en dat moet ook, anders ontstaat er een oneindige chaos; hiervoor verwijs ik u naar de passage over de Gouden Muur in ‘De Ontdekking van de Hemel’ van Harry Mulisch – zo nodig een verklaring moet geven, vind ik veel minder vanzelfsprekend. De ‘noodzaak’ van deze verklaring is namelijk niet in het minste gestoeld op het feit dat ‘Fitna’ aanstootgevend zou zijn, maar des te meer op voorkoming van gezichtsverlies.


Het lijkt wel, alsof de crisis gehandhaafd moet blijven. Want nadat we onszelf in een crisis hebben gepraat, kan het niet ineens zo zijn dat deze is afgelopen.

Het is jammer dat mijn internetverbinding momenteel niet toereikend is om de film te hebben gezien, maar de commentaren gehoord te hebben, denk ik toch wel te kunnen concluderen dat Wilders een mist is ingegaan, die zo dicht en wit is als zijn eigen haar. Hij generaliseert, haalt twee zaken door elkaar: (Ongewenste) islamisering van Nederland en de problemen met radicale Islam (terrorisme). Dit zijn twee geheel verschillende zaken, die slechts een gemene deler hebben, namelijk de Islam en dat boek, waarop zij gestoeld is: de koran. Het schijnt mij nogal kortzichtig te zijn, te denken dat een enkele overeenkomst meteen een verband van oorzaak en gevolg is. Als een christen iemand vermoord en de bijbel daarbij als legitimatie gebruikt, is het toch ook niet de schuld van het Christendom? Nee, we zeggen dan, dat losgeslagen individuen er ‘natuurlijk’ altijd zijn.


Natuurlijk moeten we niet (schijnheilig) gaan ontkennen dat de cultuur in landen waar de Islam met meerderheid wordt aangehangen, nog niet zo ver is als de onze, en dat religie hier gemakkelijk als machtsmiddel kan worden gebruikt. En aangezien religie een onderdeel van een cultuur is, hangt daarmee samen dat ook de Islam als geloof nog niet zo ver is als het Christendom. Zij is daarvoor nog niet voldoende geliberaliseerd. Het is daarom aan de islamitische gemeenschap in Nederland om daarover eindelijk een haar mond open te doen. Te laten zien dat zij zich distantiëren van geweld en terreur, te laten zien dat de Islam hier, in tegenstelling tot het buitenland, wel liberaliserende is.

Aan de andere kant moet Nederland niet iedere gelegenheid aangrijpen om bang te zijn voor islamitische terreur en jihad.


Waar we naar mijn mening wel bang voor mogen zijn is islamisering in Nederland. Dit heeft, zoals ik eerder al betoogde, niets te maken met radicaal islamisme. Dat Nederland zo moet blijven als zij is, met seculiere en liberale normen en waarden, gebaseerd op het Christendom, is een standpunt dat eenieder kan en mag aanhangen. Dat je daarvoor de islamisering moet stoppen, spreekt voor zich. Daar is ook niets racistisch aan, of godsdienstonterend. Natuurlijk met behoud van godsdienstvrijheid, maar beleidsmakers zouden bijvoorbeeld wel de bouw van moskeeën kunnen beperken (of althans in opzichtige traditionele stijl) of boerka’s kunnen verbieden. Ook hier gaat het weer om de grens tussen cultuur en religie, een die – zo geef ik toe – inderdaad niet makkelijk is te trekken.

Wilders gebruikt dus oneigenlijke voorbeelden. Zijn angst en die van zijn aanhangers is een islamitisch Nederland; welnu, zeg dan waar het op staat, dat je de Nederlandse cultuur wilt beschermen, maar ga niet een religie (en de cultuur die daarmee samenhangt) zwartmaken als illustratie van angst.

U zult na dit lange en spontane relaas gemerkt hebben, dat ook ik het niet weet. De materie is complex er zijn zovele factoren, van grondwet tot emotie. Ach, ‘onze’ Geert heeft in ieder geval een debat losgemaakt.


Wat ik er van vind? Ik pleit voor atheïsme: geen ideologieën meer, puur pragmatisme en verdraagzaamheid. Maar de maatschappij is niet maakbaar, dat weet ik ook. En zo komt men weer tot een eeuwige paradox. De wereld bestaat uit paradoxen. Een grote schijnbare tegenstelling die de mens nooit zal kunnen bevatten.

Films: The real life of Angel Deverell

Ja, ik ben bezig aan een redelijke inhaalslag wat films betreft, natuurlijk te beginnen met de grote winnaars van dit jaar: "Die Faelscher", die ik als meesterlijk zou betitelen. Zeer aangrijpend, maar aan de andere kant: welke oorlogsfilm is dat niet? En natuurlijk "There Will Be Blood", ook een prachtig portret, waar alles zich onder de oppervlakte afspeelt. "No Country for Old Man" en die andere OSCAR-winnaar, die er eigenlijk niet thuishoort "Juno" (ja, inderdaad, daadwerkelijk vernoemd naar IVNO, Iuppiter's vrouw) vielen wat tegen. "Atonement" (al een tijd geleden) was mooi en pakkend.

Maar dan deze: "Angel", dat is niet slechts een prachtig, mierzoet romantisch jaren-30-achtig holywood kostuumdrama (bijna alles is ook duidelijk in de studio opgenomen), nee, het is - en dat zeg ik niet vaak - de geilste film van alle hierboven genoemde films! Kijk maar even naar bovenstaande foto van hoofdrolspeelster Romola Garai (bijrol in Atonement als Briany) en u zult begrijpen waarom!

Verjaring

Is dat even schrikken: mijn negentiende verjaardag lijkt nog zo dichtbij! En dat terwijl er toch best veel is veranderd sinds die tijd. Ik heb Rome verruild voor Delft, relatie voor single, talenschool voor Technische Universiteit, ben lid geworden bij de mooiste studentenvereniging van Nederland, heb een eigen flat. Ja, na pret- en reisjaren 2006-2007 komen nu de jaren van de stroeve borrels en het harde studeren! Panta rhei, ouden menei; Alles stroomt, niets blijft.

Nog twee dagen, en dan zal ik definitief mijn tienerjaren achter mij laten. Twintig. Mijn favoriete juf op de basisschool zei altijd dat je iedere keer als je tien jaar ouder werd, een extra kruisje op de rug zou krijgen, maar dan voor maar een enkele dag. Toen ik tien werd, kon ik het niet zelf controleren, want het zat immers op mijn rug.

Wel bedacht ik me toen al dat ik aan haar mijn tweede kruisje zou willen laten zien. Waarom weet ik ook niet. Helaas, buiten het feit dat kruisjes niet bestaan, is ze overleden, waardoor de kwestie onmogelijk is geworden. Jammer.

Nog zoiets: een mensenleven lijkt eeuwig te duren, maar als men eens uitrekent hoeveel dagen je eigenlijk te leven hebt (als je tachtig jaar leeft), dan komt men erachter dat dit helemaal niet zoveel is: 29220 dagen. Ai, dat is weinig. 'Ik doe het morgen wel, want ik heb nog tijd genoeg,' is dus een verkeerde instelling. Ik heb inmiddels al 1/4 - 2 dagen geleefd: 7303 dagen. Best lang, maar ik ben van mening dat de beste 20 jaren nog moeten komen, op naar de komende 7307 dagen dus!

Net als vorig jaar zal het feestje bij mijn verjaardag niet heel uitbundig zijn. Zoals het er nu naar uit ziet gaan we naar een concert, na een kleine borrel bij mij thuis. Mijn huisje is ook klein, dus daarom ook een kleine (en gezellige!) borrel. Juist. Een uitnodiging wordt morgen verstuurd, dat u het maar weet.

Welnu, ik ben druk bezig met de wintersportfoto's uit Alpendorf, Sport Gastein, Flachau en Wagrain, dus die komen binnenkort. Und... ja, ich glaube das waer's.

Vakanties ten top

Een laffe blogger ben ik, en dat zal - zo vrees ik - nog wel even zo blijven, maar twee heugelijke gebeurtenissen geven mij dan toch weer motivatie nog een stukje te schrijven. Dat waren maar liefst twee wintersportvakanties. De eerste met Virgiel in Frankrijk, Le Corbier en natuurlijk uebermultibraviaal; de tweede gezellig in plaats van stroef & ongezellig met de family, in het Oostenrijkste Alpendorf, nabij Salzburg.

Na twee weken skifahren ben ik nu natuurlijk zo zwart als een neger (of zo je wilt: zo rood als een kreeft) en kan ik er weer helemaal tegenaan.

Foto's volgend uiteraard nog!