Colli Albani

Gisteren was het alweer tijd voor het afscheidsdiner van school. Met iedereen van het academisch jaar vertrokken we naar de Colli Albani (Albaanse Heuvels) ten Zuidoosten van Rome. Dit was het gebied dat het eerst veroverd werd door Rome wegens diens gunstige ligging. Vanaf de heuvels kon men de zee namelijk beheersen. Het gebied is vulkanisch en vol met mooie ronde meren. De steden in dit gebied heten de Castelli Romani, waar ook Frascati deel van uitmaakt. De streek is onder meer beroemd door haar witte wijnen: Frascati, Colli Albani en Castelli Romani. Een foto-impressie.

Dit is bijna de hele groep waarmee we op pad waren. Van links naar rechts de bovenste rij: Steffi, Huei, Valerie, Sarah (als gast was zij ook mee), Jessica, Giorgio (de directeur), Verena, Sonja, drie Japansen, van wie ik de namen nog steeds niet weet, Zsofia, Milou en Richard. Onderste rij: Gaeton (gast), Sofie, Tiziana (directrice) en ik.

Castel Gandolfo, de residentie van de paus in de zomers. Hij is er nu niet, wat de zien is aan de afwezigheid van de Zwitserse Garde.

Aan het eten. Samen met de wijn was dat een erg plesante ervaring.

Huei, Leticia, mijn favoriete (maar niet heus) lerares en ik.

Als waren wij 'laureati', afgestudeerden, zo lijkt het hier. Het was namelijk ook tijd voor de diploma-uitreiking van het Dilit-diploma. Ik ben gelukkig ook geslaagd. Het CILS (officiele) diploma wordt nog uitgereikt. Op de foto: Valerie, ik en Sofie.

Deze zonsondergang, met helemaal op de achtergrond de zee, symboliseerd alvast het einde van deze prachtige periode van negen maanden in de stad der steden, de eeuwige stad, de Caput Mundi, kortom: ROMA.

Gaeta

Afgelopen zaterdag was het tijd om weer een tripje te maken. Deze keer naar de badplaats Gaeta, die overigens ook een prachtig 'centro storico' heeft, dat we helaas niet gezien hebben. Helaas was het weer nu niet echt geweldig, ondanks de temperatuur van zo'n dertig graden celsius. Alweer een foto-impressie.

Er moest natuurlijk in ieder geval gezwommen worden. Op dit moment ben ik nog niet in het water, maar uiteraard ging ik er later wel in.

Iets te eten vinden was nog niet zo simpel. Anders dan in Rome kennen ze in het kleine Gaeta, dat in het uiterste zuidelijke puntje van Lazio (Latium) ligt en dus in de Mezzogiorno, wel een siesta. Uiteindelijk vonden we deze pizzeria waar we voor 3 euro allemaal een pizza en een drankje hadden. Absoluut geen Romeinse toestanden. Van links naar rechts: Tobia, Gaeton (zittend), Marie, Valerie en Romina, mijn huisgenote.

Nog altijd bij de pizzeria.

Na het strand zouden we het historisch centrum gaan bezoeken. Helaas, we raakten een beetje verdwaald in de bergen van het schiereiland. Ik heb nog wel een foto kunnen nemen van de plek waar we op het strand lagen.

In de bus terug naar het treinstation van Formia konden we nog net een glimp opvangen van het prachtige Middeleeuwse historische centrum.

Porta San Paolo

Eindelijk heb ik de Porta San Paolo, vlakbij mijn huis, beklommen. De poort maakt deel uit van de Aureliaanse muren waarbinnen het keizerlijke Rome was gebouwd. Een paar foto's.

Een maquette van de haven van Traianus, gelegen te Ostia Antica. Het museum wat in de poort gevestigd is, is overigens gewijd aan de Via Ostiense, de belangrijke weg die van de haven van Ostia naar Rome loopt.

Het grote Piazzale Ostiense, met links het metrostation Piramide, waar ik altijd met de metro ga om naar school te gaan. Er zijn vele zebra's, op één van die zebra's heeft een auto mij geraakt in januari.

Zicht op de antieke Via Ostiense.

De Piramide van Caius Cestius (Piramide Cestia) die deel uit maakt van de Aureliaanse muren.

Feestjes, consequenties daarvan en Johnny Depp

Ziekte, een woord dat lange tijd niet meer in mijn vocabularium voorkwam, is helaas toch teruggekeerd daarin. Natuurlijk riep ik het noodlot wel een beetje op mijzelf af door net iets teveel van het goede te doen. Eén van die dingen was een erg gaaf huisfeest, al was het niet zo tof als de vorige keer. Twee foto's:

Van links naar rechts: Robson (Brazilie), Tobia (Zwitserland) en ik.

Gezellig op de bank. Rémy (Frankrijk) had het feest georganiseerd in zijn halve villa (vergeleken met onze optrekjes in Rome). Links Augusta (NL), weer Tobia, Ricarda (Oostenrijk) en ik sluit wederom rechts af.

Gisteren heb ik mijn ziekte nog even bevorderd door naar het strand te gaan en me te verbranden. Op de avond was het tijd om Johnny Depp zogenaamd te gaan bewonderen. Dat bleek helaas tegen te vallen, want hoewel aan de Piazza della Repubblica de Europese premiere van de derde Pirates of the Carribean plaatsvond, kwamen er geen sterren. Dat was jammer voor Sarah en Marie (beiden Frankrijk). Twee foto's:

Orvieto

De afgelopen weken zijn er weer veel dingen gebeurd. Gewone 'dingen', zoals feestjes en uitgaan, maar ook wat meer speciale. Ik moet bekennen dat ik niet alles meer weet. Misschien komt dat later nog. In ieder geval was er het tripje naar Orvieto. Massimo, de barman van onze school had een prijs uitgeloofd (is dat het juiste werkwoord?); de winnaar zou twee treinkaartjes naar Orvieto winnen. Loten waren gratis en kreeg je bij iedere lunch. Ik won. Samen met Sarah en Stan, een Sloveen hebben we het stadje bezocht. Nogmaals een foto-impressie:

Er was een mooi hout-atelier waar we ons even in Troje waanden.

Vind mij! Natuurlijk is Orvieto, dat op een grote rots is gebouwd en in Umbria (vlakbij Toscana) ligt erg toeristisch.

De Dom van is één van de grootste attracties van de stad. Hij doemt op uit het niets als je er op afloopt.

De prachtige reliefs (met trema) maken het exterieur van de Dom tot één der mooiste van alle kerken die ik ooit heb gezien. Middeleeuws, dat wel, maar nog altijd van betere kwaliteit dan die op de Ark van Constantijn.

Dan de deuren. In één woord: geweldig! In brons uitgevoerd met deze prachtige engelen erop. Ik had niet gedacht dat ik zo onder de indruk kon zijn van een deur, die van de San Giovanni in Laterano uitgezonderd dan.

Het interieur stelde wat teleur, toch kon ik deze foto nog maken.

Katten hebben een hoge status in Italia, ze mogen zelfs op scooters een dutje doen.

Hier ben ik! Ik dirigeer mijn eerste opera in het kleine, maar prachtige operateater van Orvieto. Natuurlijk stelt het niets voor vergeleken met Teatro Massimo te Palermo, maar toch. Overigens is deze foto een kleine knipoog naar de film die Sarah en ik gaan maken.


Voor de rest moet ik even een anekdote over gisteren vertellen. We zouden gaan poolen, maar eenmaal aangekomen bij "Il Biliardo" in de wijk San Lorenzo bleek het poolcentrum niet erg kuis te zijn ingericht en er was ook een één of andere privaat feest gaande. Dus zijn we maar wat gaan drinken, en niet zomaar op een plaats, nee op Piazza Mariujuana. Dat er nog Italianen zijn die geloven dat ze naar Amsterdam moeten gaan, begrijp ik niet meer. Overigens hebben wij ons verder erg braaf gedragen.

Periklische gebeurtenissen

Een niet zo verheuglijk feit drong een aantal dagen geleden tot mij door. Mijn computer was kapot. Toevaligerwijs net nadat mijn zusjes vertrokken waren en net nadat mijn gast'moeder' mijn kamer weer in diens oude staat had hersteld. Eerst probeerde ik natuurlijk het beeldscherm uit, hetgeen twee dagen kostte omdat het weekend was en dus de school niet open was. Dat deed het.

Toen maar hopen dat het de videokaart zou zijn. "Nee," ze de reparateur, "Je moederbord is stuk." Balen, want het moederbord is niet meer vekrijgbaar. Toch nog naar een andere reparateur gegaan, die wat meer vertrouwen uitstraalde. Wie weet, laat ik het hopen.

Het is namelijk niet zo dat de computer mij slechts voor vermaak ten doel staat. Ik zal er binnen een maand vier filmpjes op willen maken. Eén voor de school, één voor een pub, een andere voor de school, maar als onderdeel van de les met als onderwerp de Cacca Catcher (poepvanger); Contro cane cacca (tegen hondenpoep) en als laatste de film die ik maak met een Parisienne, Sarah: "Armonia Romana".

De voorbereidingen voor de laaste verlopen behoorlijk goed. We hebben contact gehad met een componist die wel wat wil componeren en hebben al de volgende instrumenten gevonden: Piano, viool en gitaar. Het moge duidelijk zijn: deze "Romeinse harmonie" gaat over muziek. Meer laat ik er nog niet over los. Hopelijk zal het eindresultaat hier te bewonderen zijn.

Zusjes

De afgelopen vier dagen ben ik blij verrast geweest door het bezoek van mijn twee zusjes. Het was erg leuk. Uiteraard hebben we alle toeristische sightseeing dingen gedaan en zijn we naar het communistische 1 mei-concert geweest. Helaas viel het weer wat tegen. Juist net toen zij aankwamen veranderden de strakblauwe luchten in grijze massa's en, om eerlijk te zijn, het verandert nu weer in strakblauw...Twee foto's, de enige die er ook eigenlijk gemaakt zijn.

Op de heuvel bij Piazza del Popolo.

In het Colosseum, dat voor de verandering geen 11 euro, maar slechts 1 euro kostte.

Toscana

Afgelopen zaterdag ben ik voor het eerst meegeweest op een excursie van school. Deze keer stonden er twee kleine Toscaanse stadjes op het programma: Pienza en, bekender, Montepulciano. Nu kan ik eindelijk wedijveren wat nu mooier is: Toscana of Sicilia. Vooralsnog laat ik Sicilia de stijd winnen, maar wie weet wat ik nog zal zien. Alweer een kleine foto-impressie.

Dit is de toren van de 'grote' Dom van Pienza, gebouwd door paus Pius II, die zelf uit Pienza kwam. Waar zijn opvolger, de Borgia-paus Alexander VI (ook wel vergeleken met de andere 'zesden' Nero (de zesde Romeinse keizer) en Tarquinius VI) iets te ver dooschoot met het 'zorgen voor' zijn eigen stad, deed Pius II het precies goed.

Via dell'amore. Wel duidelijk denk ik. Hier kunnen stelletjes genieten van de zonsondergang, en van zichzelf natuurlijk.

Zoals bijna ieder Toscaans stadje is ook Pienza bekend om de wijn. In dit geval een Chianti (met zelfportret) van vijf liter. Als je naar de prijs kijkt, weet je dat je in Nederland opgelicht wordt...

Montepulciano, bekend om de beste wijnen van Toscane en dus van heel Italia, met dezelfde naam, viel mij wat tegen, maar al met al hebben we er lekker gegeten.