Wolfi, dove sei? -'morto'

Hoe ik het voor elkaar heb gekregen, begrijp ik nog steeds niet - blijkbaar ben ik dus niet de enige aan wie klassieke muziek wel bevalt, maar vijf april, de dag voor Jezus Christus zijn dood, gaan we met een groep naar het Concerto di Pasqua, Messa da Requiem van Wolfgang Amadeus Mozart. Voor de eerste keer dat ik het beste (en ook ironisch gezien zijn laatste) stuk van Mozart echt
in concert meemaak. Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen heb ik natuurlijk al generale repitie meegemaakt van weliswaar een beter orkest en koor, namelijk het Wiener Philharmoniker en Wiener Saengerknaben, maar daar miste het Dies Irae, Kyrie en Introitus. Laten we hopen dat Francesco La Vecchia en zijn Orchestra Sinfonica di Roma ons niet gaan teleurstellen! Update volgt nog.

Berlusconi in de problemen

Hier in Italia wordt Silvio Berlusconi stukje bij beetje minder populair. We zien zelfs posters met niet slechts zijn naam als het gaat om een debat over een bepaalde delicate zaak, maar ook de naam van Alessandra Mussolini, jawel, de kleindochter van...De man blijkt toch wat minder een nette politicus te zijn dan ik altijd dacht. Zie deze link voor meer informatie. ((c) NU.nl)

Maart roert met zijn staart

Dat dat zelfs op Rome van toepassing zou kunnen zijn, had ik nooit gedacht. Niets is echter minder waar. De ene dag is het 25 graden en vol van zon, de andere dag onweert het en wordt dat onweer begeleid door sneeuwen hagel, zoals nu.

Helaas zal ik dus nog wel voor een tijdje opgesloten zitten in het computerhok, aangezien ik geen jas bij me heb, gezien het vanochtend stralend weer was. Ach, wellicht is Rome na zo'n 1650 jaar eindelijk uit de gratie van Iuppiter geraakt. Die verwoedde Constantijn toch...

Wat betreft school kan ik een verandering melden. Het academisch jaar is eindelijk begonnen! Maar reden tot zoveel vreugde als uit mijn vorige zin schijnt te komen, kan echter geen sprake zijn. We moeten namelijk nu op basisschoolachtige wijze een werkstuk over één van de streken van Italia maken. Ik doe het over Puglia, de hak van Italia. En gisteren zijn we begonnen met de topografie van het land. Wel goed om te weten, maar ik waande me even weer in de klas van mevrouw Homan...

Al met al hopende op beter weer,

RAI koning

Kimi Raikonen (met dubbele umlaut overigens) toonde zich gisternacht een waardig opvolger van Michael Schumacher. Zoals Olav Mol eens al zei: Raikoning. Wel toevallig overigens dat ik de Formule 1 race op de Italiaanse zender RAI Uno keek. Deze keer niet om zes uur in de ochtend, maar waarlijk in de nacht: 4 uur. Het was een vrij saaie race en helaas kwamen de Spykers er niet aan te pas. Niets wijst er dus op dat na het vertrek van Michael Schumacher een nieuw, spannender, tijdperk is aangebroken.

Napoli e il mio compleanno

Inderdaad moet ik toegeven dat mijn laatste bericht niet uitblonk in positiefheid (ik hoop dat dat een Nederlands woord is), maar mede door mijn verjaardag, die geslaagd was, en doordat de teller rechtsboven nu op nog maar 91 dagen staat, én het weer nu eindelijk geweldig is, zoals ik van Rome verwachtte voordat ik er ging wonen, ben ik nu een stuk gelukkiger.

Natuurlijk is al bijna tijd om mijn verblijf hier aan een reflectie te onderwerpen: 'wat heb ik gedaan, wat heb ik bereikt' en 'wat moet er nog gedaan worden', wat aan de ene kant jammer is, want nog maar drie maanden zijn erg kort, maar aan de andere kant ook verheugend, omdat ik dan Evelien weer zie, en natuurlijk de rest van jullie.

Want hoezeer Rome ook een geweldige stad is, in al zijn opzichten, de mensen maken haar. De mensen die hier wonen zijn aardig, dat wel, maar het blijven Italianen. Overigens denk ik dat er vele Italianen zijn die warmer zijn dan Romeinen, zoals bijvoorbeeld in Napoli.

Maar eerst even een foto die genomen is tijdens mijn verjaardagsetentje:
Helaas heb ik maar weinig foto's van deze vermakelijke avond, die starte op de Spaanse trappen om wijn te drinken (thuis kan ik geen mensen uitnodigen), die ons vervolgens naar een restaurant leidde en vervolgens naar Campo dei Fiori. Erg geslaagd.

Na de hele zaterdag heerlijk niets gedaan te hebben, was het dan zondag tijd voor de grote dag. Napoli en mijn verjaardag. De hele dag kon ik mij verheugen door vele telefoontjes en sms berichten met felicitaties. hartelijk bedankt hiervoor!

Dan lijkt het mij nu tijd om een kleine impressie van Napoli te geven, ook teneinde de hoeveelheid tekst wat te beperken.
De beroemdste van Napels, Il Duomo, valt helaas toch in het niet bij het eeuwige marmer van Rome, en met name van het Vaticaan. Toch wel een 'leuk' kerkje.

Eindelijk een Mini zoals het hoort: in British racing green, aangevuld door de nieuwe versie, in het rood:

Toen we de vele trappen van Napels aan het beklimmen waren, omdat ik gezegd had: 'We gaan naar dat kasteel daar', kwamen wij, mijn huisgenoten en ik, al zwoegende wat locale mensen tegen, waaronder deze homofiel van veertig die nog steeds bij zijn moeder woont, die overigens waarschijnlijk aan een geestesziekte lijdt. Desalniettemin was het erg vermakelijk om wat wijn met hen te drinken. Bovendien gaf het ons sterkte voor de rest van de klim. Het uitzicht vanaf de top, Castel sant'Elmo, wordt weergegeven door de allereerste foto van dit inmiddels veel te lange bericht.

Dan nog een beeld van een fenomeen waar Napels beroemd om is: iedereen hangt zijn wasgoed buiten, zelfs aan grote straten. Om te 'voelen' en te begrijpen waarom, zul je zelf deze geweldige stad bezocht moeten hebben.

Laat ik beeindigen (zonder trema) met het bedanken van eenieders felicitaties en met de hoop uit te spreken dat ik, maar als vanzelfspreken ook iedereen die negentien wordt of is geworden, een fijn laatste tienerjaar zal beleven.

Cin Cin!

Bijna verjaardag

De dagen gaan hier inmiddels wel weer redelijk snel voorbij, na een korte periode van enige teneergeslagenheid. Ik kan mij (hopelijk) ook gaan verheugen op een leuke verjaardag, voor het eerst voor mij in de Eeuwige Stad.

Laat ik hopen dat ik tenminste enige cadeautjes zal krijgen...

Voor zij die niet weten op welke dag het heuglijke feit plaatsvindt, namelijk dat ik mij vanaf dat moment negentien jaren oud zal mogen noemen (en in werkelijkheid ouder, want eigenlijk passeer ik de leeftijd van negentien jaar), zal ik dat maar kenbaar maken. De datum is 11 maart 2007, op een zondag.

Zondag zal ik overigens de hele dag in Napels zijn.