Happy Kissmas

((K) Zie titel)

Tripje van vier-en-twintig uren.

¡Fondo!

Er waren ook draaimolens met echte pony´s.

¡Kijk naar de pook! ¡Kijk naar de pook!

Stijlvol in het paleis van de (voormalig) gouveneur van Guanajuato gelogeerd :D.

Puzzels van Ravensburger.

De zwervers hadden zich even verstopt.

Net echt.

We durfden geen foto te maken de kraampjes met verse varkenskoppen. IEHL, ja.

Eten voor de armen: voor de linker en de rechter.

Voorzitter Guillermo Lopéz Portillo weet nog niet dat ´ie genaaid is.

Messico!

Domani vado finalmente in Messico! Tutto e` preparato per il viaggio. Sono molto, molto felice, come potete capire probabilmente.

(Morgen ga ik eindelijk naar Mexico! Alles is voorbereid voor de reis. Ik ben er, erg blij, zoals jullie waarschijnlijk kunnen begrijpen.)

Alleen de koffers moeten nog gepakt worden, maar dat is een fluitje van een (euro)cent. Ik kan ook mededelen dat Evelien gelukkig in staat is mij af te halen van het vliegveld. Dat kostte wat moeite, maar uiteindelijk is alles voorelkaar.

Nog slechts een dag. Ik kan niet wachten.

De Nozem en de Non

Vergeet ik, per caso, toch nog een (klein) verhaal. Misschien weten sommigen dat ik op een blauwe zondag eens naar een zeer vrome mis ben gegaan. Een hechte commune van mensen uit de hele wereld. Een internationale mis, maar wel in het Italiaans. Ik ging mee uiteraard omdat ik nieuwsgierig was, met mijn huisgenoot, die vertelde dat de mensen zo aardig zijn.

Er was ook een nonnenkoor, met nonnetjes, jong, een jaar of 25. (Ook bijna zonder uitzondering erg lelijk.) In ieder geval, we raakten aan de praat. Ik zei, om maar wat te zeggen, dat de volgorde van de Nederlandse katholieke mis iets anders is dan die van de Italiaanse. Een hele discussie kwam ook gang, die ik niet wilde en ook niet had voorzien.

Communque, lopende op het Forum Romanum kwam ik een non uit het koor voor de tweede keer tegen. Bijna luidkeels werd ik begroet. Vooral mijn vader vond het prachtig dat je in een miljoenenstad elkaar in twee weken twee keer kan tegenkomen, vandaar dus dit kleine verhaaltje.

Olanda!

Ja, terug op Nederlandse bodem. De vlucht was zoals verwacht prima, met de verwachte oorpijn bij de landing, maar het mocht niet deren.

Gisteren bij mijn opa en oma's op visite geweest, dus dat ook weer gehad. Lekker volgepropt met allerlei lekkers en vino rosso. Verder heb ik nog geen plannen. En eerlijk gezegd is het enige waar ik nu ook maar in geinteresseerd ben Mexico, uiteraard omdat Evelien daar is.

Nu dacht ik dat ik nog meer hier zou neerschrijven. Helaas, ik ben de helft van wat ik wilde zeggen al vergeten.

Uiteraard komt er in Mexico nog een update.

Op het vliegveld

Ik zag een internetpaal staan, dus ik dacht ik probeer hem even uit. Helaas: erg duur en erg langzaam. Weet ik dat ook weer. Maar het deert allemaal niet, want over 6 dagen ben ik bij mijn vriendinnetje in Mexico. Kus voor Evelien.

Videoblog no.4

Etentje met de studenten van het Anno Academico

Ja, niet voor niets heb ik Anno Academico met twee a's geschreven. Tijdens het etentje was er namelijk ruim voldoende vino rosso voorhanden. Een korte impressie door middel van twee foto's:


Uiteraard is de onderste foto een wijnkaraf, voor zij die dat niet wisten. Volgende update betreft een videoblog, de eerste vanuit Rome!

Lang geleden

Tenminste, dat lijkt het voor mij dat ik voor het laatst iets schreef, hoewel ik net zie dat het slechts drie dagen geleden is. Misschien komt het omdat ik veel te lang niet meer met Evelien heb gesproken. Eindelijk komt daar vanavond dan verandering in.

Zoals bekend zijn mijn vader en moeder naar Rome gekomen om wat van de stad mee te krijgen en mij te bezoeken. Dat was erg leuk (vooral erg lekker gegeten), maar ook erg vermoeiend. Sono stanco morto adesso, kan ik wel zeggen.

Voor mijn gevoel is er meer dan een week voorbijgegaan sinds de vorige post, een teken dat de tijd snel gaat. Maar toch, het is vreemd. Gisteren bijvoorbeeld een etentje (betaald door de school) met de studenten van het academisch jaar. Divertento.

Goed ik weet niet wat ik verder nog moet schrijven. Op dit moment leef ik eigenlijk alleen nog maar met mijn hoofd in Mexico. Het is nog tien dagen en hoe minder tijd het wordt, hoe meer het aan je vreet dat het moment nog niet daar is. Kus voor Eef.

Orb of Love terug!

Ja, helemaal vergeten was ik te vermelden dat mijn ouders langs zouden komen. Nu zijn zij dus in Rome en hebben het inmiddels legendarische 'Rome overlevingspakket' van Evelien meegenomen (inclusief 'The Orb of Love' op de foto), als ook mijn nieuwe compactcamera alsook mijn computer, waardoor ik ook eindelijk weer eens aan de slag kan met video(blogs).

Dit dus wilde ik even vermelden. En natuurlijk ook dat het niet lang meer duurt voordat ik bij mijn lief in Mexico ben. Sono molto felice così.